Joe Versus the Volcano (1990) - OCR fps 23.976, runtime 1:42:03
"กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว มีชายคนหนึ่งชื่อโจ"
"ผู้ซึ่งได้งานที่แย่มาก"
"อเมริกันพานาสโคป"
"ยุคใหม่แห่งเครื่องมือผ่าตัด"
"ต้นตำรับเครื่องมือสวนทวาร"
"50 ปีแห่งเยลลี่ปิโตรเลียม"
ผมรู้ว่าเขาหางานได้
แต่เขาจะทำงานนั้นได้มั้ย
แฮร์รี่
แต่เขาจะทำงานได้มั้ย
ผมรู้ว่าเขาหางานได้
แต่เขาจะทำงานได้มั้ย
ผมจะไม่เถียงแล้ว
ผมจะไม่เถียงกับคุณแล้ว
ผมจะไม่เถียงกับคุณหรอกแฮร์รี่
แฮร์รี่
ใช่แฮร์รี่ แต่เขาจะทำงานได้มั้ย
ผมรู้ ว่าเขาหางานได้
แต่เขาจะทำงานได้มั้ย
ผมจะไม่เถียงกับคุณ
ใครพูดยังงั้น
ผมไม่ได้พูดยังงั้น
ถ้าผมพูดไป ผมก็พูดผิด
อาจจะ
ผมจะไม่เถียงกับคุณแล้ว
ใช่ แฮร์รี่ ผมรู้ว่าเขาหางานได้
แต่เขาจะทำงานได้มั้ย
ผมจะไม่เถียงกับคุณ
ใครบอกคุณ
ไม่ ผมบอกคุณอย่างนั้น
ผม...อะไรนะ
อาจจะ
"อัณฑะปลอม สินค้าต้นแบบ"
อาจจะ
โอ้ อรุณสวัสดิ์ ดีดี้
หวัดดี โจ
รองเท้าเป็นอะไร
ส้นมันจะหลุดน่ะ
คุณเป็นยังไง
รู้สึกเหนื่อย
แต่ละคนได้ 5 แคตตาล็อก
ผมทำไม่ได้
ทำไมล่ะ
ตอนนี้ผมเหลืออีก 12 แคตตาล็อก
- ผมจัดการเอง - แล้วแต่คุณคะ
เป็นไงบ้าง โจ
ก็ไม่ค่อยดีเท่าไหร่ คุณวาทูรี่
แล้วมีอะไรดี คุณไม่เคยรู้สึกดีเลย
นั่นเป็นปัญหาผม
อีกอย่างผมมีนัดกับหมอวันนี้
นัดกับหมออีกแล้วเหรอ
ฟังนะโจ
ดีดี้คุยให้ฟังเรื่องแคตตาล็อก
ผมเหลือ 12 อัน
คุณทำให้เป็น 12 ได้ยังไง
- บอกแล้วไง - เมื่อไหร่
3 อาทิตย์ก่อน แล้วก็ 2 อาทิตย์ก่อน
คุณได้บอกผมอาทิตย์ก่อนมั้ย
- เปล่า - ทำไมไม่บอก
ไม่รู้สิ ผมนึกว่าคุณรู้แล้ว
ยังตอบได้ไม่ดี ยังไม่ใกล้เคียงเลย
ผมให้คุณรับผิดชอบ เรื่องโฆษณาทั้งห้องสมุด
คุณหมายถึงห้องนี้
ผมบอกวิธีใช้หนังสือต่าง ๆ ในนี้แล้ว
คุณให้คำสั่งมา นั่นไม่ใช่สิ่งที่คุณต้องการ
คุณไม่เก่งพอจะใส่ ออเดอร์ในพรินท์เตอร์
นั่นเป็นงานด้านเทคนิคอย่างมาก
ผมอธิบายได้ครับ
คุณต้องทำได้ดีกว่านั้น โจ
ผมจะให้คุณเป็นผู้ช่วยผู้จัดการ
ผมอยากให้คุณเป็นผู้ช่วยผู้จัดการ
แต่คุณไม่ยืดหยุ่น ไม่ยืดหยุ่นเลย
ผมรู้สึกว่าตัวเองไม่ยืดหยุ่น
คุณไม่ยืดหยุ่น ไม่เลย
แล้วเรื่องนัดหมอนี่ว่าไงดี คุณไปหาหมออยู่ตลอด
- ผมรู้สึกไม่ดีนี่ - แล้วไง
คิดว่าผมรู้สึกดีเหรอ
ไม่มีใครรู้สึกดีหรอก
หลังจากวัยเด็ก มันเป็นสัจธรรมของชีวิต
ผมรู้สึกเซ็งชีวิต แล้วไง
ผมก็ไม่ไปหาหมอ
ผมไม่ให้มันมีผลกับงาน
คุณต้องการอะไรจากผม
คุณมันเหมือนเด็ก ๆ
แล้วเอาโคมไฟนี่มาทำไม
ที่นี่สว่างยังไม่พอเหรอ
หลอดฟลูออเรสเซนท์มีผลกับผม
ทำให้ผมตาลาย
ผมคิดว่าแสงนี่มัน...
เอาโคมนี่ออกไป
นี่ไม่ใช่ห้องนอนคุณ นี่มันออฟฟิศ
บางทีถ้าคุณเห็นนี่เป็นงาน ไม่ใช่ รพ.
คุณอาจจะดีขึ้นก็ได้
ผมต้องการแคตตาล็อกพวกนั้น
- งั้นก็สั่งมาสิ - ระวังตัวนะโจ
คิดถึงสิ่งที่ผมเพิ่งพูดไป
คุณต้องทำตัวให้ยืดหยุ่นกว่านี้
ไมั่ง้นคุณไม่ได้อยู่ต่อแน่
แล้วเอาโคมนั่นออกจากโต๊ะ
- เดี๋ยวเอาออก - ทำเดี๋ยวนี้
ดี
ทำไมปล่อยให้วาทูรี่พูดกับคุณอย่างนั้น
ยังไง
คุณเป็นอะไรไป
ผมรู้สึกไม่ดี
คุณเป็นอะไรรึเปล่า
ไม่รู้สิ
ผมไม่รู้
คุณแบงค์ส
ดร.เอลิสันรอพบคุณอยู่ค่ะ
คุณรู้สึกยังไง คุณแบงค์ส
ก็ยังเหมือนเดิม ผมรู้สึกมึนงง ตาลาย
รู้สึกเหมือนไม่มีพลัง
แล้วก็เริ่มรู้สึกเจ็บคอ ผมรู้สึกไม่ดีเลย
คุณรู้สึกยังงี้มานานแค่ไหน
ก็หลังจากที่ออกจากดับเพลิง
เป็นๆ หาย ๆ
แต่หลังจากนั้นราว 8 ปีครับ
คุณทำอะไรในแผนกดับเพลิง
ก็ ดับไฟไงครับ
อันตรายมั้ย
ครับ ก็โหดพอดู แต่ผมทำได้พอใช้
ที่แย่คือ ผมรู้สึกไม่ดีตลอดเวลา
ผมรู้สึกไม่ดีตลอดเวลาเลยต้องออก
ครับ ผมได้ผลตรวจคุณแล้ว
ผมมีมะเร็ง
ผิดปกติทางกระเพาะปัสสาวะ หรือปัสสาวะมั้ย
ไม่ อันนั้นปกติ
แต่มีบางอย่าง
บอกสิครับ
คุณมีเนื้องอกในสมอง
เนื้องอกในสมองเหรอ
คุณมีเนื้อเยื่ออยู่กลางสมอง
พบน้อยมาก
มันขยายตัวในอัตราที่ปกติ
มีผลร้ายแรงมาก
และรักษาไม่หาย
เหลือเวลาเท่าไหร่
6 เดือน ถ้าเลยกว่านั้นก็โชคดี
แต่มันไม่เจ็บปวด
สมองคุณจะใช้การไม่ได้
ตามมาด้วยรางกายของคุณ
คุณจะได้มีสุขภาพดี ไปอีก 4-5 เดือน
คุณพูดอะไรครับเนี่ย
ตอนนี้ผมก็ไม่ได้รู้สึกดีนะ
นั่นแหละคือสิ่งที่ตลก
คุณห่วงสุขภาพมากไป
ในตัวคุณไม่มีอะไรผิดปกติ ที่เกี่ยวกับอาการนี้
ผมเดาว่าประสบการณ์ ในแผนกดับเพลิงของคุณมันแย่มาก
คุณเคยเจอเหตุการณ เฉียดตายอยู่หลายครั้ง
คุณรอด แต่ความกังวลที่สะสม
ทำให้คุณกลัวในตัวคุณเอง
ผมไม่ป่วยหรอก ถ้าไม่มีเชื้อโรค
ซึ่งไม่มีอาการ ถูกต้อง
แต่เพราะคุณต้องการทดสอบมากมาย
เราจึงได้พบปัญหา
ผมจะต้องทำไง
ถ้าคุณมีเงินเก็บบ้าง ก็อาจเดินทาง
ท่องเที่ยวน่ะ
ผมไม่มีเงินเก็บแล้ว นี่ตั้งหลายร้อย
ผมใช้ทุกอย่างหมดไปกับหมอ
งั้นคุณอาจอยากฟังความเห็นที่ 2
เนื้องอกในสมอง นึกแล้ว
ผมไม่ได้รู้หรอก แต่นึก ๆ อยู่
ผมต้องทำยังไง
คุณยังมีเวลาอยู่
คุณยังมีชีวิตอยู่
ผมขอแนะนำให้คุณ...
ใช้ชีวิตดีๆ
คุณผิด
เขาผิด
ใครพูด ผมไม่ได้พูดยังงั้น
ถ้าผมพูดไป ผมก็พูดผิด
ผมคงพูดผิด ใช่มั้ยแฮร์รี่
ผมจะไม่เถียงกับคุณหรอก
เดี๋ยวโทรไปนะ ผมมีอะไรต้องทำ
อย่าพูดอะไรจนกว่าเราจะคุยกันจบ
โจ
คุณไปกินข้าวเที่ยงมา 3 ช.ม.
แล้วเป็นไง
เพื่อนผมอยู่ไหน
คุณวาทูรี่
นี่มันบริษัทนะ
โจ อย่าแตะต้องนะ
คุณจะทำอะไร
ผมกำลังจะเปิดท่อหลักน่ะสิ
อย่าทำนะโจ
ไม่มีอะไรเกิดขึ้น
ผมเคยสงสัยอยู่ตลอดว่า ถ้าทำจะเกิดอะไร
คุณเป็นอะไร
เนื้องอกในสมอง
ช่างมันเถอะ ฟังนะ
แฟรงค์
ผมลาออก
หมายถึงวันนี้เหรอ
- ถูกต้อง - ดีเลย
ไม่ต้องมาเอาใบรับรองกับผมนะ
ก็ได้ ไม่หรอก โรบินสัน ครูโซว์
คุณทำให้งานพัง
โรมีโอกับจูเลียต ดิ โอดิสซีย์
คุณทำให้งานพัง
กีตาร์จิ๋ว
คุณทำงานที่นี่ 4 ปีครึ่ง
ผมน่าจะไปใน 5-6 เดือนแรกแล้ว
เสียเวลาไปตั้ง 4 ปี
เวลาของผม
มีค่าเหมือนทอง
นี่
นี่สำหรับคุณ
ลาก่อน ดีดี้
คุณจะไปแล้วเหรอ
ถ้าจะไปก็ไปเลย เดี๋ยวเอาเช็คให้
และผมพูดได้เลย
หาคนมาแทนคุณไม่ยากหรอก
- พูดอะไรบ้างสิ - บ่นอะไรอยู่
ชีวิตนี้มีแต่เรื่องตลก
สถานการณ์นี้ ห้องนี้
โจ คุณน่าจะรีบ ๆ ไปซะ
คุณดูทุเรศมาก คุณวาทูรี่
คุณดูเหมือนถุงขี้ ห่อด้วยสูทถูก ๆ
ไม่เพียงแต่มันไม่ให้อะไรกับชีวิต
แต่ผมรู้สึกว่า...
มันดูดของเหลวไปจากตาผม
ดูด ๆ ๆ
300 เหรียญต่ออาทิตย์
ผมอยู่ในรูนี่ด้วยราคา 300 เหรียญต่ออาทิตย์
ระวังให้ดีนะ ที่นี่มีผู้หญิงด้วย
คุณว่าผมไม่รู้เหรอ
คิดว่าผมไม่รู้ว่ามีผู้หญิงเหรอ
ผมได้กลิ่นเธอเหมือนดอกไม้
ผมลิ้มรสเธอได้เหมือนน้ำตาลที่ลิ้น
ขนาดอยู่ห่าง 20 ฟุต ผมยังได้ยินเสียง...
ผ้าสีกันตอนเธอขยับตัวที่เก้าอี้
ไม่ใช่ว่าผมทำอะไรดีๆ นะ
ผมไม่อยู่ทั้งวัน
ทุก ๆ วัน ผมไม่หาโอกาสดีๆ
ยอมอยู่ในรูนี่ ด้วยราคา 300 เหรียญต่ออาทิตย์
และแฟรงค์ กาแฟมันเหม็นแล้ว
มันรสเหมือนสารหนู มันทำให้ปวดหัว
ถ้ามันทำให้ปวดหัว เราก็อาจจะตาย
ฉะนั้นจัดงานศพเถอะ
ออกไปจากนี่นะ ผมขอเตือน
ไม่ต้องมาบอกผม
- ผมขอเตือน - ทำไมนะ ผมถามตัวเอง
ทำไมผมต้องทนคุณด้วย นึกไม่ออกเลย
อ้อรู้แล้ว ความกลัว กลัวจนขี้หด
ขี้ขลาดเกินกว่าจะใช้ชีวิตตัวเอง
ก็เลยขายให้กับคุณ
ด้วยราคา 300 เหรียญต่ออาทิตย์
โชคดีแล้วที่ผมอัดคุณ
โชคดีแล้วที่ผมไม่โต้กลับ
แต่พอกันที
บางทีคุณอาจยังโชคดีอยู่
เพราะผมจะทิ้งคุณไว้นี่ คุณวาทูรี่
อะไรจะเลวร้ายกว่านี้อีกล่ะ
ดีดี้ ไปทานมื้อเย็นกันมั้ย
ว้าว เปลี่ยนไปแยะเลย
ผมเป็นใคร นั่นคือคำถาม
ผมเป็นใคร คุณเป็นใคร
มันมีคำถามอะไรบ้าง
คุณจะไม่เข้าใจจักรวาล
เข้าใจมันซะ
ประตูแห่งจักรวาลคือคุณ
- ฉันเหรอ - ผมและคุณ
คุณนี่เครียดจริง ๆ
งั้นเหรอ ก็คงจะจริง ผมเครียด
คุณหมายความว่าไง
ผมหมายถึงนานมาแล้ว
ในตอนแรก ๆ ผมเป็นตัวของตัวเอง
ไม่มีอะไรโค่นผมได้ ผมอยากจะรู้
อยากจะรู้อะไร
ทุก ๆ อยาง
แล้วผมก็ได้เจอประสบการณ์
ผมคุยกับคนหนึ่ง เขาบอกว่าผมกลัว
กลัวอะไรคะ
คุณเคยกลัวมั้ย
ก็คงเคย แหงอยู่แล้ว
คุณกลัวอะไร
ตั้งหลายอย่าง
ในตอนนี้คุณก็ทำฉันกลัวนิดๆ
ผมเหรอ ผมทำอะไรให้คุณกลัว
ไม่รู้สิ
มีบางอย่างผิดปกติในตัวคุณ
เมื่อเช้านี้คุณยังทึม ๆ อยู่เลย
แล้วมาเป็นแบบนี้ คุณรู้สึกยังไง
ยอดเยี่ยม
เห็นมั้ย
คุณไม่เคยรู้สึกยอดเยี่ยมมาก่อน
ไม่ ผมไม่เคยเลย
ตลกอะไรเหรอ
การรู้สึกดีไง มันตลก
คุณอยู่ไหน
อยู่นี่ไง
ฉันอยากอยู่ที่เดียวกับคุณจัง
ไม่หรอก
ผมเคยบอกมั้ยว่าครั้งแรกที่เห็นคุณ
ผมรู้สึกว่าเหมือนเห็นคุณมาก่อน
รอเดี๋ยวนะ
- ไปทำอะไรน่ะ - ผมให้เงินเขา
ให้เขาร้องเพลงซึ่งทำให้เราบ้า
และหัวใจพองโตและระเบิด
โอเค ฟังนะ
เกิดอะไรกับคุณเนี่ย
เกิดอะไรกับคุณ
คุณเต็มที่ดี ฉันเห็นได้เลย
หมอบอกผมว่า สมองผมมีบางอย่าง
มันไม่น่าฟังหรอก
เขาบอกวา ผมเหลือเวลา 5- 6 เดือนเท่านั้น
ผมกำลังจะตาย
ผมจะต้องสนุกกับชีวิตมาก ๆ
- ฉันต้องไปแล้ว - โธ่ อย่าเลยน่า
ฉันต้องกลับบ้าน
คุณอาจลาออก แต่ฉันมีงานทำตอนเช้า
ผมอยากให้คุณอยู่ด้วย
คุณต้องตายเหรอ
ใช่ แล้วไง อยู่กับผมคืนนี้เถอะ
พรุ่งนี้ผมจะจัดการอะไรเอง
ฉันรับแบบนี้ไม่ได้ โจ
เสียใจด้วย
ฉันลืมกระเป๋าไว้
โจ แบงค์ส
คุณโจ แบงค์สใช่มั้ย
ผมมาไม่ถูกเวลารึเปล่า
ไม่ครับ ผมไม่รู้จะตอบยังไง
ผมเข้าไปได้มั้ย คุยกันหน่อย
คุณไม่แต่งตัว
ถ้าคุณไม่คิดอะไร ผมก็ไม่คิด
คุณก็มีที่อยู่ไม่เลวนี่โจ
จะว่ามั้ยถ้าเรียกคุณว่าโจ
อ่อนนะ ไม่แข็งแรง
ผมมองว่านี่เป็นสัญญาณความอยากรู้จัดๆ
ที่คุณต้องการในนามของผม
จับผมได้เลย
ผมชื่อแซมมวล ฮาร์วีย์ เรย์โนลด์
ผมโจ แบงค์ส
ผมรู้แล้ว
กำลังหาวีรบุรุษในนั้นอยู่
หมายความว่าไง
คุณช่วยเด็ก 2 คน จากกองเพลิงจากชั้น 6
นั่นไม่เรียกว่ากล้าหาญรึ
แล้วยังขึ้นไปลากคนที่ 3 อีก
นี่เรียกว่าวีรบุรุษแล้ว คุณเป็นวีรบุรุษ
- นั่นมันนานมาแล้ว - ก็ใช่
คุณรู้ชื่อผมได้ไง
รู้น่า ยังไงผมก็รู้เห็นตลอด 24 ชั่วโมง
จะกินมั้ย
ออกจากงานเหรอ
ทำงานอะไร ไม่มีครอบครัวเหรอ
ก็ดีแล้ว ครอบครัวมีแล้วปวดหัว
คุณรู้อะไรบ้างเกี่ยวกับตัวนำยิ่งยวด
- ไม่เลย - ผมก็ไม่รู้
ผมเป็นเจ้าของบริษัทที่ครองตลาดอยู่
จริงเหรอ
นั่งลง
ดร.เอลิสัน คุณไปที่ทำงานเขาเมื่อวาน
เขาบอกผมว่า...
คุณกับผมอาจช่วยกันได้
มีวิสกี้มั้ย
ผมจะจ้างคุณ
ผมจะจ้างคุณ เพื่อกระโดดลงปล่องภูเขาไฟ
รู้มั้ย ผมมีวิสกี้ล่ะ
มีเกาะหนึ่งที่แปซิฟิคใต้เรียกว่า "วาโพนี่วู"
ซึ่งแปลว่าเกาะเล็ก ๆ ที่มีภูเขาไฟใหญ่
พวกวาพูนี่เป็นคนร่าเริง ใช้ชีวิตง่าย ๆ
ตกปลาในทะเล เก็บผลไม้
ความกลัวอย่างเดียว คือภูเขาไฟนั่น
พวกเขาเรียกว่า "บิ๊กวู"
พวกเขาเชื่อว่า...
พระเจ้าแห่งไฟ ผู้พิโรธจะจมเกาะนั้น
นอกจากทุก ๆ 100 ปี จะมีผู้ทำให้หายโกรธ
แต่ขณะนี้ผ่านไป 99 ปี 11 เดือน 11 วัน
ชาววาพูนี่กลัวกันใหญ่
แล้วเขาจะหายได้ยังไง
ต้องมีคนโดดลงไปในปล่องอย่างเต็มใจ
ลองคิดดูสิ
ยังไม่มีคนไหนอาสาโดดลงไปเลย
- เป็นคุณจะทำไง - แล้วคุณละ
เราก็แลกเปลี่ยนไง
มีแร่ธาตุอย่างหนึ่งบนเกาะนั้น
เรียกว่า "บูโวโร่"
ผมไม่รู้ว่าที่ไหนบนโลก จะหาแร่นี้ได้เกิน 1 กรัม
เชื่อเถอะผมพยายามแล้ว
เพราะถ้าไม่มี "บูโวโร่" นี่
ผมจะทำตัวนำยิ่งยวดไม่ได้
ผมพยายามจะหาจากพวกเขา
แต่ผมไม่มีอะไรที่พวกเขาต้องการ
พวกเขาต้องการวีรบุรุษ
และจะให้สิทธิ์แร่นี้กับผม
ถ้าผมให้ฮีโร่เขาไป
ทำไมผมต้องโดดลงไปในภูเขาไฟ
จากประวัติที่ดับเพลิง คุณมีความกล้าหาญนี่
งั้นเหรอ
ไม่ได้น่ากลัวกว่า ปีนบันไดไฟเท่าไหร่หรอกนะ
มันก็พอๆ กับกระโดด ไปที่ปล่องภูเขาไฟแหละ
ผมรู้ว่าเมื่อคุณทำสิ่งนั้นได้
คุณก็จะได้อยู่ที่สูง
ผมคุยกับหมอคุณแล้ว
คุณรู้ว่าคุณต้องไปอยู่ดี
และคุณก็ไม่มีเงิน ผมเช็คแล้ว
แล้วคุณจะรอในอพาร์ทเมนท์นี้รึ
มันฟังดูเศร้า ๆ นะ ผมคงไม่เลือกยังงั้น
นี่จะเป็นของคุณ ถ้าคุณรับงาน
มันจะเหลืออีก 20 วันจากวันนี้ ก่อนจะโดดปล่อง
คุณจะได้ซื้อของ
คุณอาจซื้อเสื้อผ้าเตรียมผจญภัย
และพอพรุ่งนี้ นั่งเครื่องไปแอลเอ
เฟิร์สท์คลาส นึกดู ไปพักโรงแรมหรูสุด
แล้วพออีกวัน ไปนั่งเรือยอชท์
คู่แข่งผมบางทีก็ซื้อเรือให้
ลำนี้สวยเชียว เป็นของผม มีพ่อครัวใหญ่
ล่องไปในแปซิฟิคใต้ 15 วัน
แล้วชาว "วาพูนี่" ก็จะมาพบคุณ
แทบจะปูพรมแดงกันเลยล่ะ
คุณเป็นวีรบุรุษตัวจริง เหมือนชาร์ลส์ ลินด์เบิร์ก
มีทั้งคลื่นลม เสียงเพลง
สวรรค์น้อย ๆ ที่คุณยังไม่เคยเห็น
และแล้ว...
คุณก็จะโดดลงในปล่องภูเขาไฟ
ใช้ชีวิตอย่างราชา ตายอย่างลูกผู้ชาย
ผมพูดได้ยังงั้น คุณจะว่าไง
ก็ได้ ผมจะทำ
นี่บัตรเครดิตผม และนี่ตั๋วเครื่องบิน
แล้วเจอกันพรุ่งนี้
สวัสดีครับ ผมมีบัตรทองอเมริกันเอ็กซ์เพรส
ผมขอเช่ารถลิมูซีนวันนี้ได้มั้ย
ได้คนขับมั้ยครับ
ดีครับ คุณให้เช่าอะไรอีกบ้าง
งั้นก็เท่านี้
คุณจะไปไหนครับ
ว่าไงนะ
คุณจะไปไหนครับ
ผมกะว่าจะช็อปปิ้งวันนี้
ตกลง คุณจะช็อปปิ้งที่ไหน
ไม่รู้สิครับ
ก็ได้
แล้วคุณจะไปที่ไหน
ซื้ออะไรล่ะ คุณอยากได้อะไร
เสื้อผ้า
เสื้อผ้าแบบไหน ชอบแบบไหน
ผมก็ไม่รู้หรอก
คุณหยุดรถทำไม
ผมแค่ถูกจ้างมาขับรถครับ
ไม่ได้ให้มาบอกว่าคุณเป็นใคร
ผมไม่ได้ถามว่าผมเป็นใคร
คุณกำลังอยากได้เสื้อผ้า
นั่นเป็นเรื่องที่สำคัญมากครับ คุณ...
แบงค์ส
เสื้อผ้าบอกคนได้ ผมเชื่อยังงั้น
คุณบอกให้ผมไปหาเสื้อผ้า แต่ไม่บอกชนิด
ทำให้ผมไปไม่ถูก คุณทิ้งช่องว่างไว้
ให้บอกว่าคุณเป็นใคร ผมไม่รู้
ผมไม่อยากจะรู้ คงใช้เวลาทั้งชีวิต
ที่จะรู้ว่าผมเป็นใคร และผมเหนื่อยแล้ว
เข้าใจที่ผมพูดมั้ย
คุณชื่ออะไร
โจ
ไมน์ มาร์แชล สวัสดีครับ
เดี๋ยวนะ ผมจะกลับมา
สถานการณ์เป็นยังไง เล่าให้ฟังหน่อย
ผมจะต้องเดินทางยาวไกล
และมีโอกาสได้ซื้อเสื้อผ้าวันนี้
เงินไม่ใช่ปัญหา
ดี แล้วคุณจะไปไหน
ก็...คืนนี้ผมจะเข้าเมือง
- หาความสนุกเหรอ - ก็กะยังงั้น
แล้วพรุ่งนี้ผมจะบินไปแอลเอ
เฟิร์สท์คลาส
แล้วผมก็จะขึ้นเรือยอชท์ไปแปซิฟิคใต้
- ฮาวายเหรอ - ไม่ใช่ เป็นเกาะที่ไม่มีใครรู้จัก
ไม่มีนักท่องเที่ยวเหรอ
- คิดว่างั้น - ดี
แล้วผมก็จะอยู่เกาะนั้นซัก 2 อาทิตย์
ก็แค่นั้น
แล้วคุณใส่เสื้อผ้าอะไรอยู่ล่ะ
ก็แบบที่ใส่ไง
นี่หมายถึงไม่มีเสื้อใส่
เฮ้โจ เอาทักซิโด้หน่อยมั้ย
คุณจะเอามั้ย ผมจะซื้อให้
ผมใส่อาร์มานี่ไม่ได้ ผมคนทำงาน
คุณถูกจ้างมาขับ
ไม่มีใครให้คุณแนะนำผม
ถ้าผมซื้อเสื้อให้คุณ เราก็เจ๊ากัน
รู้สึกเหมือนจะแต่งงานเลย
รู้สึกเหมือนทำให้คุณตื่นเต้นนะ
ผมเอา 9 คู่
ผมขอสายแคสซี่ คิมอเรลลี่ครับ
สวัสดี แคสซี่ นี่มาร์แชล
เป็นไง ดี ผมมีคนที่ต้องการคุณวันนี้
โอเค แจ๋วเลย
คุณเริ่มจะใช้ได้แล้ว
หล่อแล้ว
ผมซื้อครับ
มีดสวิสฯ, วิทยุความถี่ทั่วโลก
เครื่องมือโกนหนวด
ตะเกียงทองเหลือง 2 อัน
และกล่องใส่ไวโอลิน
จะเอาอะไรอีกมั้ยครับ
ผมขอซื้อนี่ด้วย
คุณคิดเรื่องกระเป๋าเดินทางมั้ยครับ
ไม่ครับ ก็ไม่เชิง
มันเป็นสิ่งที่ผมคิดถึงอยู่เสมอในชีวิต
เมื่อคุณเดินทาง ห่างไกลจากบ้าน
หรือห่างจากครอบครัว
สิ่งที่คุณต้องพึ่งคือตัวเอง
และกระเป๋าของคุณ
ใช่ครับ ผมว่าจริง
คุณชอบขนของเบา ๆ หรือหนัก ๆ
หนักครับ
บินใช่มั้ย
บิน แล้วก็ต่อด้วยเรือ
ท่องทะเล
ใช่ แล้วงั้นก็...
เป็นการเดินทางแท้ ๆ
แล้วผมก็จะอยู่บนเกาะนี้
ซึ่งผมยังไม่รู้ว่า มันหนักหนาแค่ไหน
น่าตื่นเต้นมาก
สำหรับเรื่องกระเป๋าแล้ว
ผมว่าผมมีที่เหมาะกับคุณ
ว้าว....
นี่เป็นกระเป๋าขนาดใหญ่
ทำด้วยมือทั้งหมด
ด้วยวัสดุชั้นยอด
แถมยังกันน้ำด้วย
แน่นหนา เหมือนหน้ากลอง
ถ้าผมอยู่ในสถานการณ์แบบคุณ
นี่ จะเป็นตัวเลือกของผมแน่
ผมขอ 4 อัน
ขอให้คุณอายุยืนหมื่น ๆ ปี
ขอบคุณ เช่นกันครับ
ไปไหน กลับไปเกาะสแตทเท่นเหรอ
ไม่ ๆ โรงแรมที่ดีมาก ๆ เดอะพลาซ่า
- ผมคงไม่เลือกที่นั่น - คุณจะไปไหน
- ผมจะไป ปิแอร์ - งั้นผมก็จะไป ปีแอร์
จะว่าไง ถ้าผมขอทานมื้อเย็นด้วยวันนี้
ผมทำไม่ได้ครับ ผมมีภรรยาและลูกรออยู่
ทุกอย่างพร้อมเช็คอินเมื่อคุณพร้อมครับ
ฟังนะ
คุณมีคนอื่นอีกมั้ย
ไม่ แต่...
มีบางเวลาในชีวิตที่เราไม่ควรมีคนอื่น
มีบางประตูที่ คุณต้องเข้าไปคนเดียว
คุณต้องไปได้สวยแน่
ท่านผู้โดยสารคะ เรากำลังลดระดับสู่แอลเอ
แหม หล่อเชียวนะ
- หวัดดี - หวัดดีค่ะ
คุณคือ โจ แบงค์ส ใช่มั้ยค่ะ
ใช่ คุณเป็นใคร
ฉันเป็นลูกสาวคนที่จ้างคุณ
ฉันคือ เจสสิก้า เกรเนมาร์
- ยินดีที่ได้รู้จักครับ - ยินดีที่รู้จักค่ะ
พ่อฉันบอกให้บอกคุณว่า
ไม่รู้ว่าจ้างคุณมาทำอะไร
และไม่ให้บอกว่า ฉันไม่น่าไว้ใจสุดๆ
ฉันมันคนฝอยไร้สาระน่ะ
มาเถอะ ไปจากนี่กัน
ผมมีกระเป๋ามาด้วย
งั้นตามฉันมา
ผมไม่เคยมาแอลเอเลย
พูดเป็นเล่นไป
คุณชอบมั้ยล่ะ
มันดูปลอม ๆ ผมชอบนะ
นี่เป็นเมืองที่ยิ่งใหญ่
มันบัดซบบ้าง แต่ก็ยิ่งใหญ่
คุณสั่งคาเวียร์ 2 ที่ใช่มั้ยคะ
ปูดันเจเนส ด้วยครับ
พริกไทยมั้ยครับ
- เป็นไรไป - เปล่านี่
พวกเขาทำปูมาเหมือนปีศาจเลย
แต่เป็นปีศาจแสนดีตัวน้อย
แล้วคุณทำอะไรก่อน เซ็นสัญญากับพ่อฉัน
ผมเป็นบรรณารักษ์โฆษณา ของบริษัทอุปกรณ์การแพทย์
ฉันไม่รู้เรื่องนั้นเลย
คุณทำอะไร
ฉันทำอะไรเหรอ
- ถามทำไม - ไม่รู้สิ
ฉันเป็น นักวาดรูปกับกวี
จริงเหรอ
ตรงนั้นมีรูปของฉันด้วย
ยอดมากเลย คุณเอาความคิดมาจากไหน
คุณต้องเข้าใจบางอย่างเกี่ยวกับศิลปะ
มันมาจากที่ไหนซักแห่ง
วิวนี่แจ๋วเลย
เหมือนกับมองลงมาดูดาว
อยากฟังบทกวีของฉันมั้ย
นานมาแล้ว
เส้นผมยุ่งเหยิงของฉัน
ครอบคลุมมือที่ว่างเปล่าของฉัน
อยากฟังอีกมั้ยคะ
นานมาแล้ว
เส้นผมยุ่งเหยิงของฉัน
ครอบคลุมมือที่ว่างเปล่าของฉัน
เป็นอะไรไป
คุณเคยคิดที่จะฆ่าตัวตายมั้ย
ทำไมคุณต้องทำงั้น
ทำไมถึงไม่ควรทำล่ะ
เพราะว่าบางอย่างจะเกิดขึ้นเอง
นั่นไม่ใช่งานคุณ หรือธุระของคุณ
ผมชอบบทกวีคุณนะ
ฉันโตแล้ว แต่ยังใช้เงินพ่ออยู่เลย
ภัตตาคารที่มีรูปฉัน เป็นของพ่อฉัน
ถ้าคุณมีทางเลือก ระหว่างฆ่าตัวตาย
กับทำบางอย่างที่ คุณไม่กล้าทำ
ทำไมไม่ก้าวไปทำสิ่งที่ไม่กล้าทำ
อย่างเช่นเลิกรับเงิน แล้วไปจากแอลเอเหรอ
เห็นมั้ย คุณรู้นี่ว่าคุณกลัวอะไร
แล้วคุณทำไมไม่ลองดู
ดูซิว่าเกิดอะไรขึ้น
- คุณคงเหนื่อยแล้ว - ผมคุยกับคุณได้อีก
แต่ฉันเหนื่อย นี่เป็นการสนทนาธรรมดา
ซึ่งเราเปิดใจแลกเปลี่ยนความคิดในใจ
ซึ่งมันไร้สาระ
และการโกหก ก็ไม่ได้ทำให้คุณเสียหายอะไร
ผมไม่รู้จักคุณ
ผมไม่คิดว่ารู้จักใคร
คุณโกรธ ผมก็เห็น
ผมเจอปัญหาหนักมาก
พร้อมที่จะ...
ถ้าเพียงแต่...
มีเวลามาก ๆ
ผมอาจใช้ได้ดี
ผมเลยมาที่นี่ คุยกับคุณ
ผมไม่อยากทิ้งมันไป
ฉันไม่อยากตอบอะไรคุณ
บางทีคุณน่าพาผมกลับโรงแรม
ถ้าคุณอยากให้ฉันเข้าไป ฉันไปได้นะ
- ไม่ล่ะ - ก็ได้
คุณอยากทานอาหารเช้ากับฉันมั้ย
ฉันควรจะพาคุณไปที่เรือตอน 10 โมง
แต่ฉันทานอาหารเช้ากับคุณได้นี่
ฉันบอกคุณแล้วว่าฉันพูดไร้สาระ
เป็นไงคะ
ยอดเยี่ยมมาก
ขอโทษด้วยที่ฉันดูน่าเกลียดมาก
- คุณก็ใช้ได้ - ฉันทำคุณผิดหวัง
แล้วพ่อฉันจ้างให้คุณทำอะไร
มันค่อนข้างซับซ้อน
โอเค..งั้นไม่ต้องบอก
ไม่รู้แพททริเชียอยู่ไหน
ใครคือแพททริเชีย
น้องสาวฉัน
เธอจะเป็นคนพาคุณล่องเรือไป
- งั้นเหรอ - คุณไม่รู้เหรอ
คุณพ่อชอบความลับพอ ๆ กับเงินเลย
ฉันถามคุณหน่อยได้มั้ย
ทำไมคุณแต่งเหมือนไปลุยป่า
ผมเปลี่ยนได้นะ
คุณว่าไม่เหมาะสมสำหรับเรือเหรอ
เปล่า ก็ดี
เราต้องไปแล้ว
ฉันให้คนหนึ่ง เอาของไปลงที่ท่าจอดเรือโฮเม
ตอนนี้เราต้องเริ่มเดินทางกันแล้ว
มาเร็ว
ไปกันเถอะ ไปเลย
แค่นี้เหรอ
ในนั้นมีอะไรบ้าง ฟีลิกซ์
มันเป็น...ผมไม่ได้ชื่อ ฟีลิกซ์ ผมชื่อ โจ
ฉันรู้
นั่นน้องสาวคุณเหรอ
รู้สึกเสื้อนั่นใส่คุณนะ ฟีลิกซ์
ทำไมเรียกผมว่า ฟีลิกซ์ ผมชื่อ โจ นะ
ฉันเรียกคุณว่า ฟีลิกซ์ เพราะฉันทำตามที่ต้องการ
- สวัสดี แองเจลิก้า - สวัสดี แพททริเชีย
รู้มั้ยว่าพ่ออยู่ไหน
เราไม่เคยรู้ว่าพ่ออยู่ไหน
มีแต่สงสัยว่าอีกคนจะรู้
มีแต่การโทรศัพท์ และโทรเลข เฮ้ แองเจลิก้า
เธออารมณ์ไม่ดีนี่
แดดทำให้อารมณ์เสียน่ะ
แล้วเธอจะไปไหน
เชื่อมั้ยล่ะว่าพ่อไม่ให้บอกพี่
ตรงตามทฤษฎีเลย อำนาจทำให้เราประสาท
เตรียมพร้อมโต้คลื่นได้ ฟีลิกซ์
ผมชื่อ โจเซฟ หรือ โจ
เอาล่ะโจ เตรียมตัวได้ เราจะไปแล้ว
- อวยพรหน่อยสิ - โชคดี
คุณสั่นนี่
ได้แล้วครับ
ดูน่าอร่อยนะ
เรากินอร่อย ต้องยกให้ทวีเดิ้ลดี
- ทวีเดิ้ลดี เหรอ - ใช่ ชื่อเรือนี่
ถ้างั้น เราจะไป เกาะวาโพนี่วู
- ก็คงงั้น - ทำไม
คุณไม่รู้เหรอ
คุณเคยไปที่นั่นมั้ย
ที่ฉันรู้คือ วาโพนี่วู แปลว่า เกาะที่มีภูเขาไฟใหญ่
และมีชาววาโพนี่ ซึ่งชอบโซดาส้ม
พวกเขาชอบโซดาส้มเหรอ
1,800 ปีก่อน
เรือโรมัน ซึ่งมียิวและนักบวช ติดพายุอยู่ที่คาร์เธจ
พวกเขาถูกพัดไป เป็นพันไมล์นอกเส้นทาง
ไปจบที่คนละจุดของแอฟริกา
ด้วยที่คิดว่ากำลังกลับโรม
พวกเขาแล่นไกลออกไปในแปซิฟิคใต้
และได้ไปครองเกาะโพลีนีเชียน
ซึ่งมีคนไม่มากนัก
ซึ่งพวกเขาตั้งชื่อว่า วาโพนี่วู
วัฒนธรรมของวาโพนี่ มีส่วนผสม
ของโพลีนีเชี่ยน, เคลทิค, ฮีบรูและละติน
เป็นที่รู้กันทั่วโพลีนีเชี่ยน
ว่าชาววาโพนี่ชอบโซดาส้มมาก
และไม่รู้ทิศทางเลย
ทำไมคุณพูดหยิ่ง ๆ กับผมแบบนั้นที่ท่าเรือ
เพราะคุณทำงานให้พ่อฉัน
และฉันโกรธพ่อฉัน
ทำไมคุณต้องโกรธเขา
เพราะเขาไม่เคยอยู่บ้าน
ถ้าเขาไม่เคยอยู่บ้าน
ทำไมคุณทำงานให้เขา
ฉันไม่ได้ทำให้เขา
การที่พาคุณมาที่นี่ฉันตามใจเขา
คุณตามใจคนที่คุณโกรธเหรอ
ฉันไม่ได้ทำงานให้เขา
เขาว่าจะให้เรือลำนี้กับฉันถ้าพาคุณไป
เขามี 2 ลำน่ะ
ทวีเดิ้ลดีกับทวีเดิ้ลดัม
มันก็เลยทำให้ทุกอย่างลื่นไหล
ใช่ค่ะ ถูกต้อง
คุณสบายดีมั้ย
แนนอน
คนเรือชอบนอนที่ดาดฟ้า ถ้าอากาศดีๆ
แต่ตามใจคุณแล้วกัน
ฉันแค่มาบอกเฉย ๆ
ขอโทษนะ ที่ฉันหยาบคายที่ท่าเรือ
คุณได้นอนกับพี่สาวฉันมั้ย
จริง ๆ แล้วเธอเป็นพี่คนละแม่น่ะ
ไม่ ผมเปล่า
คุณอยากตกปลามั้ย
บางทีพรุ่งนี้เราอาจตกปลากัน
นี่เป็นสวิตช์ไฟ คุณจะได้ไปห้องน้ำถูก
อยากให้ฉันปิดมั้ย ตอนฉันออกไป
ฉันรักพี่สาวฉัน แม้เธอจะแย่หน่อย
ฉันรักพ่อฉัน แม้ว่าจะไม่ค่อยได้เห็น
มันรู้สึกดีเวลาได้เห็น
ฉันรู้สึกกลัวกับการเดินทางนี้มาก
เพราะเขาไม่บอกอะไรฉัน
และคุณก็ไม่บอกด้วย
แต่มันมากกว่านั้น
ฉันมักเก็บของของพ่อ ตอนฉันออกมาเผชิญชีวิต
แล้วเขาก็ดึงฉันกลับไป
เขารู้ว่าฉันอยากได้เรือลำนี้
เขาใช้มัน และทำให้ฉันทำงานให้เขา
ซึ่งฉันเคยสาบานว่าจะไม่ทำ
ฉันรู้สึกละอาย เพราะฉันก็มีราคา
เขาตั้งชื่อมัน
และฉันก็รู้เกี่ยวกับตัวเอง
ฉันจะทำกับคุณเหมือนที่ท่าเรือก็ได้
แต่รู้ว่ามันคงจะ...
เหมือนฉันทำโทษตัวเองที่ขายตัวเอง
ซึ่งไม่ยุติธรรมกับคุณ
มันไม่ได้ทำให้รู้สึกดีขึ้น
ฉันไม่รู้ว่าสถานการณ์คุณเป็นยังไง
แต่อยากบอกว่าของฉันเป็นยังไง
ไม่ใช่เพียงเพื่ออธิบายพฤติกรรมนะ
แต่เพราะว่า...
เราจะต้องอยู่เรือลำเล็กนี้ไปอีกระยะ
ฉันไม่สบายมาก แล้วคุณจะได้เห็น
พี่สาวฉันก็เป็นเหมือนกัน
และถ้าคุณนอนกับเธอแล้ว
ก็คงจะรู้บางอย่างเกี่ยวกับคุณ
แต่คุณไม่ได้นอน
และฉันเชื่อคุณ
ผมดีใจที่คุณเชื่อผม
คุณเคยนอนบนเรือมาก่อนมั้ย
มันมีผลกับความฝันมาก
ฉันหาโอกาสอยู่
แม้ว่าบางทีความฝันมันปลุกฉันขึ้นมา
เอาล่ะ ราตรีสวัสดิ์
จะให้ฉันทิ้งคุณไว้บนเกาะนี้เหรอ
- ใช่ครับ - นานแค่ไหน
ตลอดชีวิตผมเลย
นึกภาพไม่ออกเลย
คุณคุ้นกับสิ่งนี้มั้ย
มหาสมุทร ดวงดาว
คุณคุ้นกับมันไม่ได้หรอก
คุณคิดว่าฉันต้องการเรือนี้ทำไม
ที่ฉันต้องการคือแล่นเรือออกไป
คุณจะไปไหน
ไปให้ไกลจากสิ่งที่บ้า ๆ
คุณเชื่อในพระเจ้ามั้ย
ฉันเชื่อในตัวเอง
หมายความว่าไง
ฉันมีความเชื่อมั่นในตัวเอง
และผมก็พยายาม ตอบคำถามยาก ๆ ในสังคม
รู้มั้ยผมพบอะไร
ผมไม่สนอะไรตัวเองเลย
พอเริ่มคิดถึงตัวเองเมื่อไหร่
ก็เบื่อจับจิตจับใจทุกที
แล้วอะไรที่คุณสนใจ
ไม่รู้สิ ความกล้า ผมสนความกล้า
ถ้างั้นคุณก็จะใช้ชีวิตที่เหลือ
อยู่ในเกาะที่แปซิฟิคใต้
จนถึงตอนนี้ผมก็อยู่บนเกาะเล็ก ๆ
ชื่อ เกาะสแตทเท่น
ต้องไปทำงานนึง
ประตูปิดสนิท
เปิดแอร์ ไม่มีแดดส่อง
คนที่เลวร้าย
และตอนนี้ ผมห่างจากสถานการณ์นั้นแล้ว
ผมว่ามันไม่น่าเชื่อเลย
ชีวิตคุณดูเหมือนไม่น่าเชื่อ
แสงพวกนี้...
มันไม่น่าเชื่อสำหรับผม
พ่อฉันพูดว่าทุกคนในโลกหลับ
ทุกคนที่รู้จัก ที่คุณเห็น ที่คุยด้วย
มีเพียงไม่กี่คนที่ตื่น
และพวกเขาอยู่ในสภาวะ...
ที่อัศจรรย์ใจตลอดเวลา
ผมมีเวลาเหลืออีกไม่ถึง 6 เดือน
ชาววาโพนี่เชื่อว่า ถ้าไม่มีผู้เสียสละ
เกาะนี้จะจมลงไปในทะเล
มีแร่ธาตุอย่างหนึ่งที่เขาต้องการ
เขาเลยจ้างผม โดดลงไปในปล่องภูเขาไฟ
อย่าให้ผมพูดอีกครั้งนะ
ไงล่ะ คุณจะพูดอะไรมั้ย
ฉันไม่รู้จะพูดอะไร คุณบอกฉันว่าจะตาย
บอกว่าต้องโดดลงไปในปล่องภูเขาไฟ
ฉันงี้อึ้งไปเลย
ผมเข้าใจดี
โรคนี้ติดต่อมั้ย
งั้น...ราตรีสวัสดิ์
พรุ่งนี้เช้าเจอกัน
วันนี้เรือช้านะ
มีเตือนเรื่องพายุค่ะ
- อรุณสวัสดิ์ค่ะ - อรุณสวัสดิ์
ดูเหมือนเราอาจจะโดนด้วย
ผมช่วยอะไรมั้ย
ได้ ช่วยผูกนี่ให้ที
ดูนิ่งไปเลยนะ
นั่นน่ะสิ
ไมค์
ลงไปข้างล่าง ติดเครื่องเรือ
บอกโทนี่ให้ขับไปหาลม เข้าไปเรื่อย ๆ
- ไม่เห็นมีลมเลย - เดี๋ยวก็มี
คุณเป็นห่วงมั้ย
ฉันว่าเราไม่มีปัญหา
ฝาก็เอาลง ใบก็เอาลง เราควบคุมได้
ไต้ฝุ่นคืออะไร
รู้มั้ยโจ ฉันว่าเดี๋ยวคุณก็รู้
เมย์เดย์ ๆ นี่ทวีเดิ้ลดี
เราอยู่ที่ 10 ทางใต้
ลองติจูดราว 150 องศา 18 นาทีตะวันตก
เรากำลังโดนพายุหนัก
ผมควรทำไง
อย่าไปดาดฟ้า
ลงไปเช็คเครื่องกับแด็กมาร์
เมย์เดย์ ๆ
แด็กมาร์ ทุกอย่างโอเคมั้ย
จะลงมาอยู่กับฉันทำไม
ไปดูแลแพททริเชียเถอะ
150 องศา 18 นาทีตะวันตก
โดนโหมหนักแล้ว
เราไม่มีทางติดต่อได้แน่
- แด็กมาร์เป็นไง - เธอสบายดี
ทะเลปั่นป่วน ดูไม่ดีแล้ว
คลื่นใหญ่จะกระแทกเรา
คุณจะทำอะไร
นี่เป็นเรือฉัน
คุณไม่เป็นไรนะ
คิดว่างั้น
แพททริเชีย
พระเจ้า
ใครไม่ทราบให้ชีวิตข้า
ขอบคุณสำหรับชีวิตข้า
พระเจ้าช่วย
ใหญ่จริง ๆ
ขอบคุณ
ขอบคุณสำหรับชีวิตข้า
โจ
คุณได้ดื่มน้ำเองบ้างมั้ย
อันนั้นของคุณ
แล้วเรือหายไปไหน
ฟ้าผ่า
ไม่มีวี่แววแด็กมาร์กับคนอื่นเหรอ
ทุกอย่างจมหมด
แต่ผมก็ยังเหลือกระเป๋าใหญ่
อะไรน่ะ
ฉันว่าเราถูกพบนะ
พวกวาโพนี่เหรอ
คุณคือโจ รึเปล่า
คุณคือโจ แบงค์ส ใช่มั้ย
คุณเป็นแขกของเรา
นั่นอะไร ตุ๊กตาหมีเหรอ
ไม่ มันคือวิญญาณผม
หวังว่าคงไม่ทำมันหายนะ
ผมก็หวังงั้น
ผมคือ หัวหน้าโทบี้
ผมคือ โจ แบงค์ส
นี่คือ แพททริเชีย เกรเนมาร์
คุณพูดอังกฤษได้นี่
ผมเรียนมา
คุณมาเพื่อหยุดพิโรธของภูเขาไฟใช่มั้ย
คืนนี้เราจะมีงานเลี้ยงใหญ่
แล้วหลังจากนั้นคุณต้องปีนขึ้นไป
แล้วโดดลงไปในนั้น ตกลงมั้ย
หยุดนะ เฮ้
พอกันที พอแล้ว
เรียบร้อย
ขอบคุณมาก ผมรู้สึกดีมาก
ข้าเห็นมามาก
และได้เห็นสิ่งเลวร้ายสุดๆ
รู้มั้ยว่า โจ แบงค์ส เพื่อนฉันอยู่ไหน
บางทีเขาอาจหนีไป
หรือบางทีอาจโดดลงไปในปล่องนั่น
คุณชอบทักซิโด้ผมมั้ย
คุณจะทำจริง ๆ เหรอ
ใส่ชุดนี้ไม่มีทางเชยเด็ดขาด
โจ แบงค์ส
เราเป็นลูกหลาน ของลูกหลาน
และเราอยู่เป็นลูกหลาน
บัดนี้มีความเปลี่ยนแปลงเกิดขึ้น
ชาววาโพนี่ชอบโซดา
และไม่มีใครอยากโดดลงไปในนั้น
พวกเขาขอแลกกับชายคนนั้น
เพื่อให้เป็นฮีโร่
เราไม่มีฮีโร่ของเรา
ผมคือโทบี้ ผมเป็นฮีโร่เองไม่ได้
และผมต้องการให้คนของผมอยู่ดี
แต่ปล่องนั่นเรียกร้อง
และไม่มีใครอาสาขึ้นไป
เพื่อคนอื่นที่เหลือ
ผมไม่มีคนของผมครับ หัวหน้า
ผมเป็นความหวังเดียว ที่จะเป็นฮีโร่
อีกครั้งหนึ่งที่ ผมจะขอฮีโร่จากวาโพนี่
มันต้องการเลือดเนื้อ
พาผมไป...
ที่ปล่อง
โจ
ขึ้นไป
ต้องทำพิธีอะไรบ้างมั้ย
ไม่ คุณแค่โดดลงไป
เดี๋ยวๆ หยุดเดี๋ยวนี้
ฉันรักคุณ
ฉันตกหลุมรักคุณ
ฉันไม่รู้ว่าเกิดได้ยังไง
ฉันไม่ได้นอนกับเขาด้วย
แล้วคุณก็จะมาฆ่าตัวตายเหรอ
ขอเวลาหน่อยได้มั้ย
คุณรักผมเหรอ
ใช่ ฉันรักคุณ ฉันรู้สึกได้ในหัวใจ
ฉันรู้สึกเหมือนจะบ้า
คุณจะตายไปดื้อๆ
แล้วทิ้งฉันไว้บนโลกนี้ไม่ได้นะ
- แต่ผมต้องทำนะ - ทำไม
หัวหน้าเองยังไม่อยากให้คุณทำเลย
เพราะผมได้เสียเวลาไปทั้งชีวิต
และผมกำลังจะตาย
และตอนนี้ผมมีโอกาสตายอย่างลูกผู้ชาย
ผมอยากจะคว้าเอาไว้ ผมต้องคว้ามันไว้
ฉันรักคุณนะ
ผมก็รักคุณ ผมเองก็ไม่เคยรักใคร
มันยอดเยี่ยมมาก ผมดีใจ
แต่สำหรับตอนนี้
ผมต้องไปแล้ว
โจ
กลับลงไป แล้วไปจากนี่
ขอร้องล่ะ ผมต้องทำสิ่งที่ต้องทำ
แต่งงานกับฉัน
หัวหน้าค๊ะ ขึ้นมาหน่อยได้มั้ย
คุณจะทำอะไรของคุณ
จะให้เขาจัดงานแต่งให้
ผมกำลังจะโดดลงไปนะ
แต่งงานกับฉันก่อน แล้วค่อยโดด
จัดงานแต่งให้เราได้มั้ย
ผมไม่อยากแต่งงาน
มีปัญหาอะไร คุณกลัวการผูกมัดเหรอ
คุณต้องรักและให้เกียรติฉัน อีก 30 วิ.เอง
ทำไม่ได้เหรอ
ก็ได้ แต่งงานให้ที
- ขอบคุณ - ไม่เป็นไร
คุณอยากแต่งกับเธอมั้ย
คุณอยากแต่งกับเขามั้ย
คุณแต่งงานกันแล้ว
- ขอบคุณค่ะหัวหน้า - ขอบคุณครับหัวหน้า
ผมจะไปล่ะ
อย่าโดดนะ
แพททริเชีย
ฟังผมนะ นี่เป็นคำสุดท้ายแล้ว
ผมจะต้องกล้า ผมต้องโดดลงไป
ลาก่อน
ขึ้นมาเลย
คุณไม่ได้พูดคำสุดท้าย รู้มั้ย
- ทำไม - ฉันนึกคำพูดไม่ออก
- ฉันจะโดดกับคุณด้วย - ไม่นะ อย่าโดด
ถ้าคุณโดด ฉันก็โดด
คุณไม่ได้สมัครมาทำสิ่งนี้
- ฉันจะทำสิ่งที่ต้องการ - อย่าทำเพื่อผม
ฉันไม่ได้ทำเพื่อคุณ
โจ ยังไม่มีใครรู้อะไร
เราจะลองโดดดู เราจะโดดลงไป
แล้วจะได้รู้ เอางั้นนะ
ผมได้เห็นพระจันทร์ ตอนอยู่ในทะเล
ส่องแสงลงมาสู่ทุกอย่าง
ผมอยู่แบบทนทุกขมานาน
ชีวิตของผมสูญไป
ตั้งนานกว่าจะได้ มาเจอคุณที่นี่
นานทีเดียว
บนถนนอันคดเคี้ยว
ผมเคยบอกคุณมั้ย
ครั้งแรกที่เห็นคุณ
ผมรู้สึกเหมือนเคยเห็นมาก่อน
คุณคือพระเจ้า ทุกแห่งโดยปราศจากฉัน
แล้วตอนนี้เราจะหวังอะไร
ปาฏิหาริย์ไง
ปาฏิหาริย์เหรอ ก็ได้
ผมรักคุณ
จริงเหรอ
เอาละนะ
นี่ละนะ
เอามือมา
โอเค ฉันก็รักคุณ
แพททริเชีย
โจ
ทำไมคุณไม่ตาย
แล้วทำไมคุณไม่ตาย
ไม่รู้สิ
- ภูเขาไฟนั่น - มันระเบิดเอง
เราโดดลงไป แล้วมันก็ระเบิด
เป็นไปไม่ได้
หรือจะพูดว่าปาฏิหาริย์ก็ได้
โพนี่วูไปซะแล้ว
พระเจ้า เราโชคดีจริง ๆ
ใช่ ก็ใช่ แต่...
- แล้วไง - ผมไม่อยากจะพูดนะ
แต่เราอยู่ห่างพื้นดินหลายไมล์
เราต้องจมน้ำตาย
ไม่หรอกน่า เราต้องรอด
ฉันไม่รู้ว่าทำไง แต่เราต้องรอด
เห็นมั้ย
คุณทำได้ยังไง
โรแมนติก ดีมั้ยล่ะ
มีใครได้ฮันนีมูนแบบนี้บ้าง
แต่...
มีอะไร
ผมยังมีปัญหาอยู่
ผมมีเนื้องอกในสมอง
เนื้องอกในสมอง
อะไรคือ เนื้องอกในสมอง
คือมัน...
บางทีผมอาจต้องรับคำแนะนำใหม่
คุณยังไม่ได้รับคำแนะนำใหม่ เรื่องเนื้องอกเหรอ
ก็ได้ๆ ผมรู้สึก...
คุณเป็นอะไร คุณขี้ลืมงั้นเหรอ
ผมเคยเป็น ไม่ใช่ตอนนี้นะ
ฉันว่าคุณ ไม่เห็นเป็นอะไรเลย
ดร.เอลิสันบอกว่าผมเป็น...
ไอ้บ้าที่ไหนไม่รู้บอกคุณ
ดร.เอลิสันเหรอ
นั่นเป็นหมอของพ่อฉันเอง
เขาไม่มีคนไข้อื่นเลย
พ่อฉันเป็นลูกค้ารายเดียว
แล้วทำไมเขา...
เขาหลอกคุณ
- ใคร - พ่อฉัน
หมายถึงว่าเขา...หลอกผมเหรอ
ผมไม่มีเนื้องอกน่ะสิ
เนื้องอกเหรอ เขาน่าจะคิดได้ดีกว่านั้นนะ
ชีวิตทั้งชีวิตผม เป็นเหยื่อมาตลอด
ผมเป็นไอ้โง่
ผมทำอะไรไม่ได้
ไม่นะ โจ
ชีวิตของคุณรออยู่ข้างหน้า
ผมก็ว่าจริง
ฉันหมายถึง มันไม่ใช่ข่าวดีเหรอ
ใช่ ผมก็ว่าใช่
ฉันว่าดีมากเลย
ดีจริง ๆ
ผมผ่อนคลายแล้ว เยี่ยมจริง ๆ
แต่ก็อีกแหละ
มีอะไรอีกล่ะ
เราอยู่บนแพนะ
ไม่เห็นฝั่งเลย ไม่รู้สิ
จะต้องมีอะไรให้คิด เสมอเลยนะโจ
จะบอกอะไรให้อย่าง
ไม่ว่าเราจะไปไหน จะทำอะไร
เราจะเอากระเป๋านี่ไปด้วย
ตกลง
สงสัยจังว่าเราจะไปถึงไหน
คงไปไกลจากสิ่งที่บ้า ๆ แหละ
ไปไกลจากสิ่งบ้า ๆ
"และทั้งสองก็อยู่กันอย่างมีความสุข"
OCR by Verchai W.